antiracisme

O GIJ DWAZEN, DIE BEROEMD ZIJT OM UW WIJSHEID!

Waarom draagt gij de kledij van herders, wanneer gij innerlijk wolven zijt geworden, belust op Mijn kudde? Gij zijt gelijk de ster die vóór de dageraad verrijst en die, hoewel ze stralend en helder schijnt, toch de reizigers naar Mijn stad van het spoor afbrengt en naar de ondergang leidt.

 (Baha'u'llah, De Verborgen Woorden, p. 36)

O GIJ DIE GELIJK DODEN OP HET LEGER VAN ACHTELOOSHEID LIGT!

Eeuwen zijn voorbijgegaan en uw kostbare leven is bijna ten einde, en toch heeft uit u geen enkele ademtocht van zuiverheid Onze hof van heiligheid bereikt. Hoewel verzonken in de oceaan van ongeloof, belijdt gij toch met de lippen het ene ware geloof Gods. Hem die Ik verafschuw, hebt gij bemind en Mijn vijand hebt gij tot uw vriend gemaakt. Niettemin wandelt gij voldaan en zelfingenomen op Mijn aarde, zonder er acht op te slaan dat Mijn aarde u moe is en dat alles erop u schuwt. Als gij uw ogen opent, zult gij in waarheid ontelbare smarten verkiezen boven deze vreugde en de dood zelf beter achten dan dit leven.

 (Baha'u'llah, De Verborgen Woorden, p. 34)

De werkelijkheid van de zichtbare wereld

Bepaalde sofisten denken dat het bestaan een illusie is, dat elk wezen een volkomen illusie is die geen bestaan heeft, met andere woorden dat het bestaan van wezens als een luchtspiegeling is, of als de weerspiegeling van een beeld in water of in een spiegel, hetgeen slechts een verschijning is en in zichzelf geen beginsel, basis of werkelijkheid heeft.
Deze theorie is een dwaling, want alhoewel het bestaan van wezens in verhouding tot het bestaan van God een illusie is, heeft het in de staat van een wezen niettemin een werkelijk en bepaald bestaan. Het heeft geen zin dit te ontkennen. Het bestaan van het mineraal bijvoorbeeld, is vergeleken met dat van de mens niet-bestaan, want als de mens voor het oog tot stof vergaat, wordt zijn lichaam mineraal, maar het mineraal heeft bestaan in de wereld der mineralen. Daarom is duidelijk dat aarde, in verhouding tot het bestaan van de mens, niet-bestaand is en haar bestaan denkbeeldig, maar in verhouding tot het mineraal bestaat zij.
Op dezelfde manier is het bestaan van wezens in vergelijking met het bestaan van God slechts illusie en niet-zijn, het is een verschijning, zoals het beeld dat in een spiegel wordt weerspiegeld. Maar hoewel een beeld dat men in een spiegel ziet, een illusie is, is de bron en de werkelijkheid van dat denkbeeldige beeld de persoon die weerspiegeld wordt, wiens gezicht in de spiegel verschijnt. Kortom, het spiegelbeeld is in verhouding tot de persoon die wordt weerspiegeld, een illusie.
Het is dus duidelijk dat, hoewel wezens in verhouding tot het bestaan van God geen bestaan hebben, maar zijn als de luchtspiegeling of de weerspiegelingen in de spiegel, zij toch op hun eigen niveau bestaan. Daarom zei Christus van degenen die onachtzaam waren en God loochenden, dat zij dood waren, alhoewel ze duidelijk leefden; in verhouding tot het volk van geloof waren zij dood, blind, doof en stom. Dit bedoelde Christus toen Hij zei: "Laat de doden hun doden begraven."

(Abdu'l-Baha, Beantwoorde Vragen)

Wie niet in bovenzinnelijke bewustzijn verkeert, kan noch een beheerste geest, noch een evenwichtig verstand hebben, zonder welke men geen vrede kan vinden. En hoe kan er zonder vrede geluk bestaan?

 (Hindoeisme, Bhagavad Gita)

O ZOON VAN HET BESTAAN!

Heb Mij lief, dat Ik u kan liefhebben. Indien gij Mij niet liefhebt, kan Mijn liefde u op generlei wijze bereiken. Weet dit, o dienaar.

 (Baha'u'llah, De Verborgen Woorden, p. 6)

O ZOON VAN GEEST!

Weet voorzeker dat wie de mensen tot gerechtigheid maant en zelf onrecht pleegt, niet een van de Mijnen is, ook al draagt hij Mijn naam.

 (Baha'u'llah, De Verborgen Woorden, p. 12)

Denkt niet dat ik gekomen ben om vrede te brengen op de aarde; ik ben niet gekomen om vrede te brengen, maar het zwaard.
Want ik ben gekomen om verdeeldheid te brengen tussen den mens en zijnen vader, en tussen de dochter en hare moeder, en tussen de schoondochter en hare schoonmoeder; en des mensen vijanden zullen zijn eigen huisgenoten zijn.
Wie vader of moeder meer liefheeft dan mij, die is mijns niet waardig; en wie zoon of dochter meer liefheeft dan mij, die is mijns niet waardig;

 (Nieuwe Testament, NT_01_Mattheus)

De Grote Vrede waarnaar het hart van mensen van goede wil door de eeuwen heen is uitgegaan, waarvan zieners en dichters ontelbare generaties lang in visioenen hebben getuigd en die door de heilige geschriften van de mensheid keer op keer werd beloofd, is nu ten langen leste binnen het bereik der naties gekomen. Voor het eerst in de geschiedenis is het voor iedereen mogelijk de gehele planeet, met al haar volkeren in hun eindeloze verscheidenheid, in één perspectief te overzien. Wereldvrede is niet alleen mogelijk, maar zelfs onvermijdelijk. Ze is het volgende stadium in de evolutie van onze planeet, in de woorden van een groot denker "de planetisering van de mensheid".

2
Of vrede pas bereikt zal worden na onvoorstelbare verschrikkingen, veroorzaakt doordat de mensheid halsstarrig vasthoudt aan oude gedragspatronen, of nú zal worden gevestigd door gezamenlijk overleg en wilsinspanning, is de keuze waar alle bewoners der aarde voor staan. Op deze kritieke tweesprong, waar de hardnekkige problemen waarmee naties te kampen hebben zijn samengesmolten tot één gezamenlijke zorg voor de wereld, zou het mateloos onverantwoord zijn om het tij van conflicten en wanorde niet te keren.

 (Universele Huis van Gerechtigheid, De Belofte van Wereldvrede, p. 5)